Vakantiewerk op het ABP
Na de mijnsluiting in Limburg moest er natuurlijk werk komen voor al die mijnwerkers. Mijn vader kwam zo op het ABP terecht. Of een mijnwerker, direct uit de kolen getrokken, wel op zijn plek is in een kantoorbaan is een andere vraag?
Maar als kind van een werknemer kon je op het ABP vakantiewerk gaan doen. Dat was natuurlijk mooi meegenomen want het betaalde goed. En hard werken was dus not done.
Zo ben ik op de afdeling Wiskunde & Statistiek geweest en mocht ik wat voorbereidend werk met ponskaarten doen.
Op het archief ben ik ook geweest maar blijkbaar maakte ik er daar toen al een zooitje van. Dat heeft dus vrij kort geduurd.
Maar het leukste was toch de huisdrukkerij. Kopixebren, Kopixebren en nog eens kopixebren. En het gekopieerde werk inplakken.
Verder moesten de kranten gelezen worden. Vooral de overlijdensadvertentie. En als er een bekende bijstond moest ik dat aan de medewerkers van de drukkerij vertellen. Zo gezegd zo gedaan. Maar dat werkje werd gestopt toen een naamgenoot van een van de collega’s er tussen stond.
En dat overlijdensadvertenties lezen hebben ze me goed geleerd. Ik doe het nog steeds!









Het cafe heette destijds nog Cafe Steuns. En eigenlijk zou ik er vaker heen moeten gaan. Dwars he













































Gelukkig begin ik hem nu weer terug te vinden! 